Ahmet Salman, 5 Bin Fincanlık Özel Koleksiyonunu Geçmişe Açan Bir Hikayeye Dönüştürdü

73 yaşındaki emekli Ahmet Salman, 2010 yılında Fatih ilçesinde bit pazarlarında gördüğü kahve fincanlarına olan ilgisiyle başlayan koleksiyonculuk serüveninde bugün, 1900’lü yıllardan günümüze uzanan binlerce fincanı bir araya getirerek 5000’den fazla parçadan oluşan özel bir koleksiyona sahip oldu.

Tarihi Handaki Sergiyle Zaman Yolculuğu

Yıllar içinde yalnızca kahve fincanlarıyla yetinmeyen Salman, farklı dönemlere ait cezve ve çay bardaklarını da koleksiyonuna dahil etti. Fatih’teki tarihi bir handa sergilediği bu objeler, ziyaretçilerini adeta geçmişteki kahve ve çay sohbetlerinin içine götürüyor.

“Kahve Az Geldiği İçin Fincanlar Küçüktü”

Kendi imkanlarıyla koleksiyonunu oluşturan Salman, ürünlerini çoğunlukla Eminönü ve Beyazıt’taki bitpazarlarından temin ettiğini belirtti. “Yaklaşık 15 yıldır topluyorum. Eskiden Türkiye’ye kahve az gelirdi; bu yüzden fincanlar küçüktü. Kurtuluş Savaşı yıllarında kahve bulunmadığı dönemlerde nohut kahvesi ikram edilirdi. Şimdi ise 100 yıllık fincanlara kadar birçok örnek mevcut” dedi.

Koleksiyonunu Müzede Sergilemek İstiyor

Koleksiyonunda biriktirdiği fincan ve bardakları gelecekte kamuya açık bir müzede sergilemek isteyen Salman, hem kahve kültürünü hem de bu ürünleri üreten ustaların emeğini daha geniş kitlelere tanıtmak istediğini belirtti: “Bu fincanlar bir emektir. Ressamlar, ustalar, işçiler hepsi el emeğiyle çalışmış. Eserleri müzede görmek, o ustalara moral verir. Unutulmamalarını sağlamak gerekiyor.”

“Her Fincanın Bir Hikayesi Var”

Raflarında dizili yüzlerce fincanın her birinin ayrı bir geçmişi olduğunu vurgulayan Salman, koleksiyonunun duygusal yönüne dikkat çekti: “Bu fincanlar bizim sevinçlerimize, acılarımıza, düğünlerimize, taziyelerimize tanıklık etmiş. Her birinin bir macerası var. Keşke dilleri olsa da konuşsalar.”

Bazı ziyaretçilerin fincanları satın almak istediğini ancak koleksiyonunun özel bir amaç taşıdığını belirten Salman, sözlerini şu şekilde tamamladı: “Bunları kişisel mülkiyet için değil, herkes görsün, kültürümüz yaşasın diye topluyorum. Evde birkaç kişinin görmesindense, toplumun faydasına olmasını istiyorum.”